Wat is duurzaam?
Vandaag ben ik naar een congres geweest over verwerking van gft-afval. Wat mij dan onmiddellijk opvalt is dat wij Nederlanders zaken enorm complex kunnen maken. Zo zijn er levenscyclusanalyses (LCA) gemaakt van allerlei verwerkingstechnieken (verbranden, composteren, vergisten, enz.).
Die wetenschappelijke benadering is heel leuk, alleen moet je erg oppassen met de conclusies. Wetenschappelijk onderzoek staat of valt namelijk met de aannames die je doet. Zo werd een aantal jaren geleden geconcludeerd dat gft composteren net zo milieuvriendelijk is als verbranden. Dat zou betekenen dat je gft niet meer apart hoeft te houden. Daar is nogal wat commotie over ontstaan. Vervolgens is er een nieuw wetenschappelijk onderzoek (LCA) gedaan waaruit blijkt dat composteren toch wel milieuvriendelijker is. Dit kwam omdat men nu wel rekening hield met het feit dat compost ervoor zorgt dat je geen kunstmest hoeft te maken en het als veenvervanger kan dienen.
Levenscyclusanalyses staan nog in de kinderschoenen. Daarom neem ik ze nu nog met een korreltje zout. Het bemoeilijkt echter wel de keuze die je moet maken voor de verwerking van gft-afval. Wat is nu beter; composteren of vergisten, of…? Wetenschappelijk is er geen duidelijke voorkeur. Politiek wil men graag duurzaam bezig zijn en CO2-reductie halen.
Wat ik dan belangrijk vind; wat is het milieurendement? Oftewel hoe kan ik het meeste milieuresultaat halen met de euro’s die ik in mijn portemonnee heb. Vooral die portemonnee is belangrijk. Dat is de portemonnee van de overheid die gevuld wordt door de belasting die wij betalen. Ben je bijvoorbeeld bereid om 100 euro per maand extra te betalen om 1 kilo CO2 te reduceren? Ik denk dat er maar weinig mensen zullen juichen. Mijn insteek is dan ook om met zo weinig mogelijk kosten toch een hoog milieuresultaat te bereiken.
Ik ben me daarom eens gaan afvragen; waar praten we nou precies over? Uit de CBS-site blijkt dat de (gehele) afvalverwerkende bedrijven maar een fractie aan CO2 uitstoten ten opzichte van andere bronnen zoals wegverkeer en de energieleveranciers. Dan is het logischer om je geld voor duurzaamheid in te zetten op die grote bronnen.
We zijn rond 1994 begonnen met het gescheiden inzamelen van gft. We zijn toen gedaald van 1500 kton per jaar naar circa -50 anno nu. Oftewel een enorme reductie van CO2.
Vergisten is qua CO2-reductie beter dan composteren. Vandaar dat velen gft willen vergisten. Bij vergisten wordt namelijk warmte/electriciteit geproduceerd. Let wel even op; gft bestaat voor 60% uit water en 20% uit zand. Alleen uit de resterende 20% kan energie worden gewonnen. Niet de meest efficiente techniek. Die CO2 reductie zal met vergisting van -50 naar -100 kunnen gaan. Niet echt veel als je het afzet tegen de daling vanaf 1994.
We zijn nu dus vooral in de marge aan het rommelen. Zo’n vergistingsinstallatie is high-tech met veel toeters en bellen. Veel kans op storingen. Kost ook meer dan composteren. Waarom al die energie steken in die gevoelige technieken? Waarom niet gewoon simpelweg composteren? Het geld wat je dan bespaart, kun je inzetten voor de echte vervuilers. Dat is pas duurzaam met energie omgaan.
