Waarom gebruiken we u? Omdat we afstand willen houden of omdat we respectvol willen zijn?
Vooral met dat laatste heb ik moeite. Je moet toch respectvol zijn tegen iedereen? Wat maakt het uit of het een jong kind is of iemand die je niet goed kent? Waarom moet de koningin meer respect hebben als je buurman? Iedereen heeft recht op respect totdat het tegendeel is bewezen.
En waarom is u zeggen een vorm van respect? Het is niets anders dan een regel die we onszelf hebben opgelegd. In Amerika kennen ze deze regel niet. Respect tonen kun je beter op andere manieren doen, bijvoorbeeld iemand serieus nemen en niet voor gek zetten omdat iemand er anders uitziet. Het moet blijken uit daden en niet uit woorden.
Aan woorden heb je niks, aan daden wel. Ik ken iemand die altijd roept dat hij zijn kinderen zo belangrijk vindt, alleen uit zijn daden blijkt dat dit niet het geval is. Sinds zijn scheiding heeft hij ze nauwelijks gezien en vraagt er ook nauwelijks naar. Wat heb je dan nog aan respectvolle woorden als uit de daden het tegendeel blijkt?
Het is geboren uit verschil in status en macht. Eerder zei het ‘gewone volk’ u tegen de dokter of de advocaat. Gelukkig is het tegenwoordig minder belangrijk om dit verschil in status en macht te benadrukken.
En waarom zou je afstand willen houden? Ik hoor politici wel eens zeggen dat ze op deze manier formeler overkomen en minder vriendschappelijk. Waarom zou het niet vriendschappelijker over mogen komen?
Ik vind het verwarrend dat je de ene persoon wel kunt tutoyeren en de ander niet. Het geeft verschil die er niet hoort te zijn.
Wat mij betreft; niet zo moeilijk doen en gewoon iedereen tutoyeren.
