Het is inmiddels alweer bijna 20 jaar geleden dat ik met karate ben gestart. Ik kan het mij dus ook niet precies herinneren wat nu de reden is geweest. Ik denk dat het begonnen is, zoals wellicht met zo veel mensen, met het op jonge leeftijd zien van karatefilms.
In zo’n film wint de goeie natuurlijk van de kwaaie door gebruik te maken van de meest fantastische technieken. Vaak waren het ook nog mensen die niet zo sterk leken maar toch konden winnen door hun vechtkunst.
Verder was er veel onwetendheid over karate en hing (of hangt?) er een mysterieuze sfeer rond karate. Er gingen allerlei verhalen rond over mensen die tot hele bijzondere dingen in staat waren. Dat wilde je natuurlijk ook wel. Ik denk dat zulke dingen mij er toe brachten om op karate te gaan.
Zeker in het begin leerde ik allerlei technieken waarmee ik mij kon verdedigen. Hierdoor werd mijn enthousiasme alleen maar groter. Ook bleek dat ik er wel enige aanleg voor had, waardoor ik snel leerde en ook al gauw mijn zwarte band haalde.
Omdat het mij redelijk makkelijk afging, vond ik het ook steeds leuk om te doen en bleef ik doorgaan.
Wat ook meespeelde is dat ik een doorzetter ben. Als ik op een gegeven moment ergens voor ga, dan ga ik er ook voor. Ik wilde goed worden in karate en ik wilde mijn zwarte band halen. Daarom bleef ik doortrainen.
Daarentegen was ik eerder niet altijd even kritisch. Als ik kritischer was geweest, had ik mij wellicht eerder afgevraagd of karate wel echt was wat ik wilde. Als ik met karate begonnen was om de meest mooie traptechnieken te laten zien, had ik bijvoorbeeld niet al die kata’s hoeven te leren.
Dat ik het nog steeds doe heeft ook te maken met het feit dat je met karate nooit uitgeleerd bent. Als je begint met karate denk je; als ik zwarte band ben, dan ben ik volleerd en kan ik alles. Als je eindelijk zwarte band bent, denk je; het begint eigenlijk nog maar net, er valt nog zo veel te leren.
Zeker nu de laatste jaren internet een belangrijke bron van informatie voor mij is geworden, leer ik nog steeds ontzettend veel over karate. Dat blijft mij intrigeren.
oktober 9, 2006 at 2:25 pm
ik snap weinig van Karate…..
oktober 9, 2006 at 7:06 pm
is dat niet zo met elk spelletje waar je geen fan van bent?
ik snap de lol niet van autoracen, korfbal, synchroonzwemmen, kogelstoten, curling…..
oktober 10, 2006 at 4:10 pm
Hallo Megin,
Ik zag dat je regelmatig Vechtsport Virtueel bezoekt, waarvoor dank
Blijkbaar hebben we een grote gemeenschappelijke interesse, en dan ben ik altijd nieuwsgierig en wil ik meer weten. Vandaar dat ik hier ook eens kwam kijken. Wat ik eigenlijk wilde weten is..
waar train je en van waar ben je ?
heb je ooit andere vechtsporten gedaan ?
groeten en tot een dezer hoogstwaarschijnlijk
Bavo
oktober 10, 2006 at 7:41 pm
Zelf train ik in Stadskanaal bij sportschool Bruinsma. Ik denk dat je met zo’n antwoord nog niet veel weet, want echt bekend is zowel Stadskanaal als Bruinsma niet. Toch is Bruinsma in de karatewereld redelijk bekend.
Andere vechtsporten heb ik niet echt structureel gedaan. Ik ben altijd wel in andere vechtsporten geinteresseerd, vandaar ook mijn bezoekjes aan jouw (uitgebreide) site.
Ik heb vaak getwijfeld om bijvoorbeeld kickboksen er bij te doen, maar ik heb altijd moeite om de tijd te vinden. Vandaar dat ik heb besloten om mij alleen op karate te concentreren.
Het hangt af wat je met zo’n sport wil bereiken, maar voor mij is het beter om op 1 stijl te concentreren in plaats van 10 verschillende. Voor jou ligt de keuze duidelijk anders!
Ik zag trouwens dat verslagen van stages welkom zjn op jouw site. Zelf loop ik af en toe stages af. Mocht ik dit binnenkort weer eens doen, dan zal ik verslag uitbrengen.