Vandaag het programma Tegenlicht van de VPRO gezien. Het ging over een ontwerper en een chemicus die de filosofie hebben dat alles biologisch afbreekbaar moet zijn of zonder waardeverlies herbruikbaar moet zijn.
Zo zijn ze voor een textielfabriek bezig geweest om het textiel biologisch afbreekbaar te krijgen. Nu was dat niet zo’n probleem, alleen de (giftige) kleurstoffen was een groter probleem. Uiteindelijk hebben ze het toch voor elkaar gekregen om onschadelijke kleurstoffen te krijgen. Als het textiel niet meer functioneel is (bijvoorbeeld kleding dat niet meer als zodanig kan worden gebruikt) worden er grote viltdoeken van geperst. Deze worden gebruikt om planten af te dekken. Na verloop van tijd verteerden de doeken als compost en waren zo voedsel voor de planten. Schitterend concept!!
Dit concept voeren ze nu ook door in China waar misschien complete steden volgens dit concept worden gebouwd. Verder hebben ze voor de Ford-fabriek een dak met mos gemaakt wat een besparing opleverde van miljoenen dollars doordat het dak beschermd wordt tegen UV-straling (daardoor langer meegaat) en minder koeling en verwarming nodig is. We hebben het hier wel over grooooote daken natuurlijk.
In mijn werk hou ik mij onder andere bezig met het afvalbeleid, vandaar dat ik het misschien zo interessant vind, maar buiten dat is het fantastisch dat we straks (bijna) geen afval meer hebben. Toch eens kijken wat ik hiervan in mijn werk kan gebruiken……
oktober 3, 2006 at 12:15 pm
Ik heb de aflevering ook gezien. Tegenlicht is altijd een heel goed programma vind ik.
Ik heb je op mijn dagelijkse leeslijst gezet, dus ik ga langs komen hoor. Vereert dat ik als eerste op je blogroll sta.
oktober 28, 2007 at 1:20 pm
Op mijn blogroll heb ik nog 2 links toegevoegd die dieper ingaan op het principe van ‘Cradle to Cradle’.